Są gry, które chcą od Was nie ratowania księżniczki, czy pokonania 1000 orków atakujących Wasze królestwo – ale są też takie, które pragną tego żebyście wcisnęli autobus między ścianę a cudzy zderzak. Poznajcie Parking in Tight Spaces.
Hungry Devs wraz z wydawcą PlayWay wzięło czynność, która pod supermarketem skutecznie podnosi ciśnienie, i zrobiło z niej małą grę logiczno-zręcznościową. Pomysł ma tę zaletę, że trudno go źle zrozumieć: dostajemy pojazd, wyznaczone miejsce i otoczenie niezainteresowane tym, żeby nam pomóc. Oglądamy układ przeszkód, planujemy manewr i próbujemy doprowadzić pojazd do celu. Sama szerokość wolnego miejsca to dopiero początek problemu. Trzeba jeszcze uwzględnić promień skrętu, długość nadwozia i przestrzeń potrzebną do ustawienia się przed wjazdem. Najciekawsze wyzwania zmuszają więc do myślenia o kilku ruchach naprzód. Czasem cofnięcie się i poprawienie pozycji daje więcej niż kolejna próba przepchnięcia tego samego błędnego pomysłu.
Sporo urozmaicenia zapewnia park maszyn. W Parking in Tight Spaces do dyspozycji otrzymujemy ponad 70 pojazdów i ponad 60 ręcznie zaprojektowanych poziomów. Obok samochodów pojawiają się autobusy, ciężarówki, zestawy z przyczepami, maszyny rolnicze i sprzęt wojskowy. Dłuższy pojazd wymaga innego podejścia do zakrętu, przyczepa komplikuje cofanie, a gąsienice zmieniają sposób manewrowania. Takie różnice są istotniejsze niż sama liczba modeli. Pomysł rozwija się również przez zadania wymagające operowania kilkoma pojazdami i holowania. Zamiast tylko dopasować samochód do prostokąta, trzeba najpierw przygotować sobie przestrzeń albo odpowiednio przestawić to, co blokuje drogę. W takich momentach parking zaczyna przypominać łamigłówkę z ruchomymi elementami. To kierunek, który najlepiej uzasadnia istnienie kolejnych plansz. Nawet niewielka zmiana kolejności działań potrafi być ciekawsza od następnego przejazdu identycznym korytarzem, któremu ktoś dla odmiany odjął jeszcze kilka centymetrów szerokości. Gra pozwala też na niszczenie otoczenia, ale od razu trzeba wyjaśnić ważną różnicę: ukończenie poziomu i dobry wynik w rankingu to dwa osobne cele. Rozpychanie przeszkód może doprowadzić do końca zadania, natomiast tabela wyników premiuje przejazdy bez kolizji. Z tego wynika cały urok kolejnych prób. Najpierw wystarcza dojechać, później pojawia się ambicja, żeby zrobić to porządnie, a na końcu jeszcze szybciej. Ze spokojnego parkowania robi się walka o ułamki sekund. Wszystko nadal odbywa się jednak wokół tych samych ciasnych zakrętów.
Większy kłopot stanowi przebieg trudności. Początkowe wyzwania potrafią szybko ustąpić miejsca zadaniom wymagającym sporej cierpliwości, szczególnie w końcowej części gry. Dla jednych to oczekiwana próba umiejętności, dla innych mozolne poprawianie przejazdu, który przestał już zaskakiwać. Przy tak precyzyjnej zabawie kamera i wykrywanie kolizji stają się kluczowe. Moim zdaniem, jest ewidentny problem z oceną odległości, widocznością końców długich pojazdów oraz kontaktem – który czasem jest zarejestrowany w zaskakującym momencie. To szczególnie irytujący rodzaj potknięcia: trudno poprawiać umiejętności, kiedy nie wiadomo, co dokładnie poszło źle. Oprawa jest minimalistyczna: kolorowe pojazdy i cele wyróżniają się na niemal białym otoczeniu. Taki makietowy świat ma własny charakter, chociaż uważam, że te problemy z kontaktami związane są z jego czytelnością. Warto docenić porządek i prostotę, ale na niektórych planszach niewielkie przeszkody zlewają się z tłem.
Parking in Tight Spaces najlepiej sprawdza się jako niewielka gra o opanowywaniu konkretnych wyzwań. Jeżeli lubicie poprawiać własne wyniki, prosta formuła może wystarczyć na znacznie dłużej niż samo odblokowanie plansz. Jeśli oczekujecie regularnie nowych mechanik, szybciej zauważycie powtarzalność. Przy cenie 45,99 zł warto skorzystać z dostępnego dema i sprawdzić, do której grupy należycie. To sympatyczny pomysł z nierówną realizacją.